«Քարահունջ հայագիտական կենտրոն»-ի թիմը նշում է ՀԿ-ի վեցամյակը

Փետրվարի 8-ին մենք տոնեցինք «Քարահունջ հայագիտական կենտրոն» ՀԿ-ի 6-ամյակը։

Օրը սկսեցինք առավոտյան՝ հավաքվելով մեր արշավների մեկնարկի մշտական վայրում, ապա ուղևորվեցինք դեպի Բյուրական, որտեղ մեզ հյուրընկալեց երաժիշտ, ազգագրագետ Հասմիկ Բաղրամյանը՝ իր «Տոնացույց» հյուրատանը։

Հյուրատուն հասնելով՝ մի հին ավանդույթի հետևեցինք․ յուրաքանչյուրս վառեցինք մեր ճրագը՝ մոմերը տեղադրելով աղանձով լի տարաների մեջ, որոնք մեր առջև վառ մնացին ամբողջ օրվա ընթացքում։ Մոմն ու աղանձը ձմռան խորհրդանիշներ են, և հենց այդ պատճառով այս, այսպես կոչված, ճրագալույցի ծեսը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ․ այն ազդարարում էր Քարահունջ հայագիտական կենտրոնի նոր տարվա սկիզբը։

Մթնոլորտը բացառիկ ջերմ ու ոգեշնչող էր։ Սեղանի շուրջ հավաքվել էին հայագիտության մեջ իրենց խոսքն արդեն ասած մի շարք անվանի գիտնականներ, ինչպես նաև երիտասարդներ, ովքեր հետաքրքրված են հայագիտությամբ և ազգային մշակույթով։

Հասմիկ Բաղրամյանը մեզ համար պատրաստել էր հայկական ճոխ սեղան, որի զարդերն էին Վանա խաշը, արիշտան և քուֆթան։

Ճաշից հետո ուղևորվեցինք Բյուրականի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, որտեղ հիացանք թե՛ նրա ճարտարապետությամբ, թե՛ եկեղեցու բակում տեղադրված խաչքարով։ Այնուհետև Մեղրիկ աղբյուրից ջուր կաղնդեցինք՝ համաձայն հին հեթանոսական ավանդույթի։

Ծեսից հետո վերադարձանք հյուրատուն, որտեղ համտեսեցինք արևխաչ գաթան՝ թխված Քարահունջ կենտրոնի ծննդյան տարեդարձի առթիվ։ Այնուհետև սկսեցինք պարել հայկական ազգային պարեր։ «Արի Պարի» նախագծի հիմնադիր Համազասպ Ասլանյանը մեզ սովորեցրեց բոլոր այն պարերը, որոնք միասին պարեցինք՝ լի ուրախությամբ և միասնականության զգացումով։

Ամբողջ օրվա ընթացքում մեզ ուղեկցեցին անկեղծ, հետաքրքիր ու բովանդակալից զրույցներ,որոնք օրը դարձրին առավել հիշարժան։

Օրվա ավարտին Հասմիկ Բաղրամյանը մեզ նվիրեց իր վերջերս լույս տեսած գիրքը՝ «Հովհաննես Թումանյան․  «Շունն ու Կատուն» մեկնաբանություն», ինչը դարձավ այս հիշարժան օրվա գեղեցիկ և խորհրդանշական եզրափակումը։

Երեկոյան վերադարձանք Երևան՝ անկրկնելի տպավորություններով, ժպիտներով և առաջիկա հանդիպումների սպասումով։